-
-
-
-
-
-
કુદરતની પરસાદી, વરસાદી કવિતા….
ના ભીજાઈ મારી કોરી ચુનર, દલડું કેમ કરી ભીજાયું જાણે ભીજાયેલી ઓલી ધરાનું મન મલક્યું ધીરે ધીરે
-
-
-
-
-
કારણ વિનાં લોકો
આખી ધરા ચમકી ઉઠે છે સૂર્યનું પ્હેલું કીરણ પડે ત્યાં તારા વદનની તેજ કાંતી સૂર્યની ઝાંખી ભર્યા કરે છે
-
-
-
-
એકબીજાનાં દોષ જોવાનું
નક્કી થયેલી ક્ષણો મહી આ જીવન અટકી જવાનું, અટક્યા પહેલા સાચું જીવન જીવતા જઇયે તો સારું.
-
-
-
-
-
-
એકબીજા ના હાથનું ગ્રહણ
હશે જો દિલમાં પ્રેમ, ના દ્વેષ વસે માન્યા કર તું બની ફૂલ સહુ સંગ મહેક્યા કર ….