Gazal

ઉછેરી દીકરી, ધિરાણ કરતાં, પહાડોની નજર ભીંજાઈ ગઇ છે.

ચાલો, નગરમાં શોધીએ ગાંધીના ગાલને, બુદ્ધિએ તીર માર્યો મારા સવાલને.

ગામથી મોટા નગરમાં બાળકો ફરવા ગયા, મારા જેવા કૈ કવિઓ હાટને જોવા ગયા.

આખ ને દાંતે રહીશું આભલેને પરાયા ગણે પૂષ્પને, જનમ્યાં અમે બાગ મ્હેંકાવ્વા.પણે, કામ જો ઍવા કરીશુ આપણે.

મરે છે માનવી ઈઝઝતથી જાણે, રજા પર જાય છે શિક્ષક લખીને.

છે સડક પર વાહનો અપરાધના, આ બધા છુટ્ટા છે, જુર્માના વગર.