Blog – Sarjak

બંધ આંખની નીચે સઘળાં હળવેથી સંચરવા લાગ્યાં

બંધ આંખની નીચે સઘળાં હળવેથી સંચરવા લાગ્યાં; કોઈનાં સપનાં પાંપણ પાછળ ધક્કામુક્કી કરવા લાગ્યાં.
કોઈ ચિઠ્ઠી કામ નહિ આવે, ચબરખી કામ નહિ આવે

કોઈ ચિઠ્ઠી કામ નહિ આવે, ચબરખી કામ નહિ આવે; જિંદગીના પાઠમાં પેન્સિલ બટકણી કામ નહિ આવે.
એક બાજુ ચીસ છે ને એક બાજુ વાંસળી છે

એક બાજુ ચીસ છે ને એક બાજુ વાંસળી છે; એ જ મારો વાંક કે મેં બેઉ ચીજો સાંભળી છે.
આ વિચારો ક્યાં મને લઈ જઈ રહ્યા છે પાલખીમાં

આ વિચારો ક્યાં મને લઈ જઈ રહ્યા છે પાલખીમાં એ જ મારે જોવું છે; કોણ છે મારા નયનમાં, શ્વાસમાં ને ચામડીમાં એ જ મારે જોવું છે.
સૌપ્રથમ મારા ખભે આખા જગતનો ભાર મૂકે છે

સૌપ્રથમ મારા ખભે આખા જગતનો ભાર મૂકે છે; ને પછી એ મારી સામે દોડવા પડકાર મૂકે છે.
પગમાં અનંત ઊંડા કંઈ વાઢિયા પડ્યા છે

પગમાં અનંત ઊંડા કંઈ વાઢિયા પડ્યા છે; પાછળ સમયના ભૂખ્યા સૌ ડાઘિયા પડ્યા છે.
હતા બેચાર એમાંથી ઘણા થતા ગયા

હતા બેચાર એમાંથી ઘણા થતા ગયા; વહેંચાતા રહ્યા તો સો ગણા થતા ગયા.
અંધાર પડકારતી જ્યોત બનજો

તમે તમે જ બનજો, ના કૉક બનજો યુનિક બનજો, ભલે ના ટોપ બનજો
કાળમુખા કોરોનાના ઈલાજમાં શરૂઆતમાં બહુ ગાજેલી દવાઓ કેટલી સફળ કેટલી નિષ્ફળ

સરકારે કોરોનાનાં ઈલાજ માટે હાઇડ્રોકિસક્લોરોકવીનનો એ હદે પ્રચાર કર્યો કે ભારતના નાગરિકો તો ઠીક, અમેરિકા સહિત બીજા દેશોએ ભારત પાસે દવા માટે હાથ લંબાવવા પડ્યા.
માનવી જાતે જ પોતાનાં મોક્ષને નડવાનું કરે છે

આહાર, નિદ્રા, ભય, મૈથુન, રાગદ્વેષ, મોહમાં ફસી માનવી જાતે જ પોતાનાં મોક્ષને નડવાનું કરે છે
મજાજ લખનવી : જીવતેજીવ બદનામ, મૃત્યુ પછી ય અમર થવા માટે બદકિસ્મત

આપણા ગુજરાતી ગાલિબ એવા ‘મરીઝ’ની પુણ્યતિથિ હતી એ જ તારીખ 19મી ઓક્ટોબર, 1911ના રોજ ફૈઝાબાદ શહેરની નજીકના એક નાનકડા ગામમાં બહુ નામદાર સરકારી વકીલ ચૌધરી સિરાઝ ઉલ હકને ત્યાં એક દીકરા નામે અસરાર ઉલ હકનો જન્મ થયો.
પ્રભુ જ છે જે માયા ભંગ કરે છે

જે કંઇ કરે છે તે ખૂબ અઠંગ કરે છે પ્રભુ જ છે જે માયા ભંગ કરે છે
કૃષ્ણ સાથે એના સ્થાને – ડાકોર અને બસ સ્ટેશન

ડાકોર… તને લાગે છે તારે મને મળવા અહી છેક આવવું પડે… પણ છતાં તું આવ્યો છે, કારણ કે તારે આવવું હતું… તારી પોતાની ઈચ્છાએ તું આવ્યો છે…
ગુજરાતી દિગ્દર્શકની આંતરરાષ્ટ્રીય છલાંગ!

તેમને ઇટાલી અને લોસ એન્જલ્સ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં બેસ્ટ ફોરેન સ્ક્રીનપ્લેના એવોર્ડ મળી ચુક્યા છે.
ન રક્તનું હલન-ચલન ન શ્વાસની અવર-જવર

ન રક્તનું હલન-ચલન ન શ્વાસની અવર-જવર; ન એમનાં સગડ કશાં ન એમનાં ખબર-બબર.
શ્વેત ચાદર ને ફૂલોના હારનો ઉપહાર આપ્યો

શ્વેત ચાદર ને ફૂલોના હારનો ઉપહાર આપ્યો, મૃત્યુ વેળાએ તમે જબરો વળી શણગાર આપ્યો!
વાણલાં વાઈ રહ્યાં છે તે છતાં હું એમનો એમ જ ઊભો છું

વાણલાં વાઈ રહ્યાં છે તે છતાં હું એમનો એમ જ ઊભો છું; પંખીઓ ગાઈ રહ્યાં છે તે છતાં હું એમનો એમ જ ઊભો છું.
ચાલો ડ્રગ્સની દુનિયામાં ડૂબકી લગાવીએ ઇતિહાસથી લઈને વર્તમાન સુધી…

જો કે અમુક વૈજ્ઞાનિકોએ દાવા કર્યા છે પણ ખરા કે આ ડ્રગ્સ યોગ્ય માત્રામાં લેવામાં આવે તો એનાથી કલ્પનાશક્તિ, ઇમ્યુનિટી અને આત્મવિશ્વાસમાં ઘણો સુધારો શક્ય બને છે.
Virgin Bhanu Priya – ફેમિનિઝમના નામ પર વિકૃતિના ઓવરડોઝ

ભાનુની ફ્રેન્ડને જીવનનું એક જ લક્ષ્ય દેખાય છે સેક્સ, સેક્સ અને સેક્સ.. અને આ લક્ષ્ય એટલું મક્કમ છે કે એ ભાનુને પણ કૂતરો ગધેડો જે મળે એની સાથે તૂટી જ પડવાનું શીખવે છે.
માવા વિશે બે શબ્દો… | હાસ્ય-વ્યંગ

વખત આવ્યે કાળના ખપ્પરમાં બીડી હોમાઈ ગઈ. બાકી શિવાજીના નામે તેના ભવ્ય ઠાઠમાઠ હતા. પરંતુ માવો ? અણનમ છે, જેમ દ્રવિડ હોય.
આવા શિક્ષકોને તો લાખ લાખ અભિનંદન…| હાસ્ય-વ્યંગ

અરજીમાં લખેલ હતું, ‘શાળાની અંદર એક ખાસ્સી મોટી જગ્યા આવેલી છે. મહેરબાની કરી ત્યાં પોલીસ થાણું સ્થાપી દો.’
શરદી તો પારકી થાપણ કહેવાય | હાસ્ય-વ્યંગ

કોરોનાના કારણે આજે શરદી મોટા ઘરની વહુ બની ગઈ છે. નવી કહેવત પણ પડી છે. ગીરદીમાં જવાથી શરદી થાય.
અશ્રુ લુછવા કદ જે નાના થઇ ગયા

બાળને એ ચાંદ લઇ આપવું પડ્યું, વ્હાલના દરિયાઓ આડા થઇ ગયા.
લેખકોનું બહારવટુ | હાસ્ય-વ્યંગ-કટાક્ષ

સૌ પ્રથમ છેલ્લા વીસ વર્ષથી ઉપરકોટની ગુફામાં નિવાસ કરતા કવિશ્રી આડેધડના કાને મેં આ વાત મુકી, તો તે તુરંત હાઈકુ સાંભળી ખુશ થયો હોય તેમ મોજમાં આવી ગયો.
કપડા ઉતાર ઈશ્કનો ઈઝહાર કરે છે

કપડા ઉતાર ઈશ્કનો ઈઝહાર કરે છે, શિક્ષિત આ, સ્વાર્થીપણું હદપાર કરે છે.
શિક્ષક દિન નિમિત્તે તમામ નાગરિકોએ અમલમાં મૂકવા જેવા ડો. સર્વપલ્લી રાધાકૃષ્ણનના સટીક વિચારો:

ડો. રાધાકૃષ્ણનના આ કવોટ્સ આ સિલેક્ટિવ કવોટ્સ અને એ સિવાયના અગણિત એવરગ્રીન વિચારો દેશના તમામ નાગરિકોને લાગુ પડે છે.
પ્રસ્તાવના લખાવવાની સજાઓ

ઉત્તમચંદ કાકાના ઘરમાં રહેલ છાપાની પૂર્તિ ખોલી તેણે મને કહ્યું, ‘જો, પ્રસ્તાવના લખવાની ના પાડી દીધેલ, પણ મારી કૃતિના તેમણે રવિવારની કોલમમાં છોતરા ઉડાવ્યા.
મોક્ષનાં નામે મને તું લબડાવતો નહીં

કાઢ્યાં એટલાં ક્યાં કાઢવાનાં છે હવે સનાતન સિવાય તું સમજાવતો નહીં