Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૧૩ )

આજે અમને એક રૂમમાં રહેવામાં પણ વાંધો ન હતો, કારણકે હવે એ વાત નવી નહોતી લાગતી ! રૂમ સરસરીતે સાફ કરેલ, અને વ્યવસ્થિત લાગતો હતો. થોડીવારે અમે ફ્રેશ થયા, અને સાથે જમ્યા.
પણ આજે કાંચી ને પણ ઊંઘ નહોતી આવતી… એટલે અમે આડી અવળી વાતોએ વળગ્યા હતા. અને કાંચીએ જમવાની સાથે, ડ્રીંક ની પણ એક બોટલ મંગાવી હતી. અને અમારો ઈરાદો એ બોટલ જોડે પૂરી કરવાનો હતો !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૧૨ )

હવે શું એમાં મારી સહેજ પણ ભૂલ હતી !? શું હું એવું ચાહતી હતી કે એ કુમળો જીવ ગર્ભમાં જ મરે..? પણ આપણો આ કહેવતો ‘સમાજ’ એવો છે જ એવો, દરેક બાબત ને ગોળ ફેરવી સ્ત્રી પર લાવીને ઉભી કરી દે છે…! ગમે તે થાય, દોષી તો સ્ત્રી જ હોય છે નહી !?”, એની આંખમાં લાલાશ તરી આવી. એ ખુબ ભયંકર રીતે ગુસ્સે લાગી રહી હતી ! આ જ ગુસ્સો હું એની આંખમાં પહેલા પણ જોઈ ચુક્યો હતો ! ખરેખર, સમાજમાં સ્ત્રીઓ ની જે હાલત હોય છે, એ બાબતે કાંચી ખુબ જ સેન્સીટીવ હતી !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૧૧ )

મન તો થઇ આવ્યું, કે એનું માથું મારી છાતીમાં દબાવી લઉં, અને એને રડવા માટે ખભો પણ આપું ! પણ હું એવું કંઇ પણ કરી શકવા માટે પોતાને હકદાર ગણતો ન હતો ! આખરે ક્યા હકથી હું એને એ ખભો આપતો? કાંચી મારી કોણ હતી? હું એનો શું હતો? એની જિંદગીના એટલા બધા પાત્રો, અને પાસાઓ વચ્ચે હું ક્યાં હતો…? અને જવાબ હતો, ‘ક્યાંય નહી… !’

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૧૦ )

મેં જાણી જોઇને બીજી સિગારેટ ન કાઢી. કારણકે મને ખબર હતી કે એ મને એની સિગારેટ ફૂંકવા આપશે જ… ! અને એ બહાને હું ઇનડાયરેકલી, એને ચુમીશ ! આઈ મીન પેસીવ કિસિંગ ! અને એવું થયું પણ… ! અને બસ એનો એટલો જ સ્પર્શ માત્ર મને રોમાંચિત કરવા માટે પુરતું હતું !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૯ )

હું ચુપ થઇ ગયો. એણે ‘ઘણું બધું’ પર વિશેષ ભાર મુક્યો હતો ! જે મને વિચારવા પર મજબુર કરી રહ્યો હતો. ‘કાંચી’, ‘બાબા’, ‘ઇશાન’, આ બધા મારા મનમાં એકબીજા સાથે ટકરાવવા માંડ્યા !
થોડીવારે મારા વિચારો કાંચી ના દૈહિક લાલિત્ય તરફ પણ આકર્ષાયા ! માનું છું, એ મારા માટે શોભાસ્પદ નહોતું જ… ! કોઈ પારકી સ્ત્રી વિષે એવું વિચારવું, એ સારી બાબત તો ન જ કહેવાય ને…!?

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૮ )

“ઇશાન… ! ઇશાન શર્મા ! હું જયારે હાઇસ્કુલમાં પ્રવેશી ત્યારે, મારી અને એની પહેલી મુલાકાત થઇ હતી ! પટનામાં ! એ મારાથી બે વર્ષ મોટો હતો. હું આઠમાં ધોરણમાં હતી, અને એ દસમામાં !
હું એ સ્કુલમાં નવી હતી. અને એ સ્કુલમાં પ્રાયમરી પતાવીને હાઇસ્કુલમાં નવા પ્રવેશેલા વિદ્યાર્થીઓ માટે, એમના સિનિયર્સ દ્વારા એક નાનકડી ‘વેલકમ પાર્ટી’ નું આયોજન કરવાની પ્રથા હતી. એ પાર્ટીમાં જ હું અને ઇશાન મળ્યા હતા !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૭ )

“આમ શું જોવો છો લેખક સાહેબ? ક્યારે કોઈ છોકરી સાથે સિગારેટ નથી પીધી કે શું…?”, કહી એ હસી પડી. મેં એને સિગાર પાછી આપી, અને કારમાં જઈ બેઠો. થોડીવારે એણે સિગારેટ પગ નીચે દબાવી બુઝાવી,અને કારમાં ગોઠવાઈ.

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૬ )

“ક્યારેક મારી વાતો જ મારા માથા પરથી જાય છે…”, અને અમે બંને ખડખડાટ હસી પડ્યા.
“પણ, જિંદગી માં ક્યારેક એવા સંજોગો પણ આવે છે, જયારે વાંચેલી, ઉપજાવેલી, બધી જ ફિલોસોફી વ્યર્થ લાગે… બસ ત્યારે એ ક્ષણને જીવી લેવાનું મન થાય ! ત્યારે તમે ન ભૂતકાળમાં ડોકી શકો, કે ન ભવિષ્ય અંગે વિચારી શકો… ! બસ એ એક ક્ષણમાં જ તમે સ્થિર બની જાઓ… !”

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૫ )

અચાનક મારા મનમાં એક શબ્દ આવ્યો અને પસાર થઇ ગયો – ‘તારી નવી વાર્તા… !’
હું આચર્ય થી એરપોર્ટ પરત જોઈ રહ્યો. એ અંદર પ્રવેશવાની લાઈનમાં જોડાઈ ચુકી હતી ! અને થોડી જ ક્ષણોમાં દુર પણ ચાલી જવાની હતી… !
મારી વાર્તા મારાથી દુર ચાલી જવાની હતી !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૪ )

“ખરેખર ખુબ ભલી છોકરી છે, બાકી આજના સમયે પોતાનું અંગત કામ મૂકી, સમાજસેવા કરવા નું કામ કોણ કરે…? મારા એક જ સાદે, પોતાની ફ્લાઈટ છોડી આની મદદ કરવા પંહોચી ગઈ… ગોડ બ્લેસ હર… !”

એ સાંભળતા મારા મનમાં એના માટે માન ઉપજી આવ્યું. પણ એણે સાંભળ્યું ન સાંભળ્યું કરી, સ્મિત કરતી આગળ વધી ગઈ !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૩ )

બાજુમાં ભૂંગળી વાળીને ગોઠવેલ ન્યુઝપેપર ખોલતા મેં જોયું. લાસ્ટ સેકન્ડ પેજ પર મારો મસમોટો આર્ટીકલ છપાયો હતો. અને જોડે બે-પાંચ પ્રશ્નોનો નાનકડો ઈન્ટરવ્યું, અને વર્ષોથી છપાતો મારો એક નો એક ફોટો પણ… ! લગભગ હવે આ આર્ટીકલ અને ઈન્ટરવ્યું મારા માટે રોજના થઇ ગયા હતા… પણ આજે પણ તેમને જોઈ રેહવાનો આનંદ લગીરેય ઓસર્યો નથી ! હું મારા દરેક આર્ટીકલને એમ જોઈ રેહતો હોઉં છું, કે જાણે મારો પહેલો આર્ટીકલ ન હોય !

Gujarati Writers Space

કાંચી – ધ જર્ની ( પ્રકરણ – ૨ )

બાજુમાં ભૂંગળી વાળીને ગોઠવેલ ન્યુઝપેપર ખોલતા મેં જોયું. લાસ્ટ સેકન્ડ પેજ પર મારો મસમોટો આર્ટીકલ છપાયો હતો. અને જોડે બે-પાંચ પ્રશ્નોનો નાનકડો ઈન્ટરવ્યું, અને વર્ષોથી છપાતો મારો એક નો એક ફોટો પણ… ! લગભગ હવે આ આર્ટીકલ અને ઈન્ટરવ્યું મારા માટે રોજના થઇ ગયા હતા… પણ આજે પણ તેમને જોઈ રેહવાનો આનંદ લગીરેય ઓસર્યો નથી ! હું મારા દરેક આર્ટીકલને એમ જોઈ રેહતો હોઉં છું, કે જાણે મારો પહેલો આર્ટીકલ ન હોય !