Gujarati Poetry

હું અને તું સખી

હું અને તું સખી સરોવર પાળે
અહી દિન ઢળે રૂડી સાંજ પડે
આભે ઓઢી તેની લાલ ચૂનર
પાણી મહી તેના બિંબ જડે….
હું અને તું સખી સરોવર પાળે.

મંદિર મહી ઘંટારાવ બાજે
જોઈ સુતા પ્રભુ આળસ ત્યજે
જોઈ મુખડું મલકતું તેજોમય
ચડ્યો સુરજ શરમે નીચે ઢળે …
હું અને તું સખી સરોવર પાળે

આકાશે, ઉડતા પંખી ટોળે વળી
દીવા ટાણે સહુ ઘર ધણધણે
નાં ગાય બકરાને નકશા નડે
પડે સાંજ ને ખિટે શોધ્યાં મળે …
હું અને તું સખી સરોવર પાળે

ઉગતી જવાની મૌજે મળે
ઢળતી લઇ લાકડીને ટેકે ફરે
ઝટ પગલા માંડતી ઘર ભણી
એ પનીહારી ઝાંઝરે ખણખણે …
હું અને તું સખી સરોવર પાળે

જતા જોઈ ઉજાસને અંધારું રડે
તેને રડતું ભાળી આભે ચાંદ જલે
આજ આવ્યું કાલે એ જાશે બધું
કોણ આવન જાવનના ફેરા ગણે ….
હું અને તું સખી સરોવર પાળે

~ રેખા પટેલ ‘વિનોદિની’

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.