Gujarati Poetry

એક ઓરડો

એક ઓરડો અને એક જ એનું દ્વાર
કેટલાય વર્ષો થી એમાં પુરાએલી હું.
દુઃખને સહ્યુ, સુખની ક્ષણો ભરપુર માણી
આ મારા આવાસમાં કેટલાય આવીને ગયા,
કેટલાક મીઠાસ મુકતા ગયા ,બહુ થોડા કડવાસ .
સહુને મેં ઘીરજથી પચાવી જાણ્યા.
હવે ક્યારેક બંધ બારણે જીવ મુઝાય છે ,
લાગે છે ક્યાંક થોડો સમય ફરવા નીકળી જાઉં
આકાશ થી ઉપર બ્રહ્માંડમાં ચકકર લગાવી આવુ.
એક વખત બહાર નિકળો તો પાછુ અવાતુ નથી,
આ જાણીને હું સઘળી હિમત હારી જાઉં છુ.
ફરી નવું ઘર ક્યા શોધવું ?
એજ જુનો ઓરડો એજ જુનું દ્વાર

~ રેખા પટેલ ‘વિનોદિની’

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.