Gujarati

ધરતી પર ઉતરી પડે

ધરતી પર ઉતરી પડે અંધકાર ના ઓળા
ઘેરી વળે છે ત્યારે મને વરુ ઓ ના ટોળા.

આ ઝાડ ઝાડ પર પંખીડા ઓ ના જ માળા
બાંધી ને રાખે છે જયાં તેને નથી હોતા તાળા.

આ લોક ના ઉજળા માનવી તેના કામ કાળા.
મુખ માં રામ પીઠ મા છુરી છતા લાગે ભોળા.

જયાં ને ત્યાં ફેલાવે હાથ ને કયાઁ કરે ચાળા
પણ નથી ચણતા ભવિષ્ય ના કયાંય પાળા.

હાથ માં રાખી છે તુલસી પારા તણી માળા
પણ આતો છે બધા બન્યા સૈતાન તણા સાળા.

કાજલ આસું મગર ના વહાવ્યા ને બને શાણા
કયાંય દેખાય છે દુર સુધી આમા કયાંય માણા.

~ કિરણ પિયુષ શાહ ‘કાજલ’

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.